Weer aan het werk na kanker

Isabelle Lebrocquy weet uit eigen ervaring en uit vele verhalen die ze hoort dat het lastig is weer aan werk te komen als je kanker hebt gehad. Ze is een onderzoek gestart om dit in kaart te brengen.

Isabelle Lebrocquy (48) had een toezegging op zak dat ze een vast contract zou krijgen, toen ze darmkanker bleek te hebben. Niet veel later kreeg ze te horen dat haar contract helaas toch niet doorging en daar kon ze het mee doen. “Vreemd genoeg begreep ik de overwegingen van mijn ex-werkgever. ‘Blame and shame’ heeft geen zin.”

Inmiddels is ze hersteld en voor zichzelf begonnen. Met haar sociale onderneming oPuce bemiddelt ze kandidaten hersteld van kanker bij werkgevers. Ook is ze een onderzoek gestart naar ervaringen van werknemers na kanker. Wat haar overkomen is, staat niet op zich, weet ze. Dat hoort ze aan verhalen om zich heen. Het zijn schrijnende verhalen. Vaak komen mensen na een heftig ziekteproces terecht in onbetaald vrijwilligerswerk of de bijstand. Soms hebben ze helemaal nergens recht op met alle gevolgen van dien zoals de verkoop van hun huis.

Financieel risico “Een veelgehoord signaal komt van vrouwen, ouder dan 50, die langdurig worden behandeld voor borstkanker en hun baan verliezen. Voor gezonde vijftigplussers is het vinden van werk al moeilijk, maar na kanker wordt dit nog lastiger, omdat een werkgever het financiële risico gedurende 2 jaar ziektewet niet wil dragen voor iemand die kanker heeft gehad.”

Een werkgever mag zijn werknemer de eerste twee jaar na een ziekmelding niet ontslaan. Er zijn echter uitzonderingen. In de proeftijd kan het wel, net als bij nulurencontracten, tijdelijke contracten en contracten die aflopen. Na twee jaar kan een werkgever een zieke werknemer met een vast contract wel ontslaan.

Lebrocquy is ervan overtuigd dat we hier te maken hebben met een maatschappelijk probleem. “Kanker zal op termijn een chronische ziekte worden. In 2030 zullen ongeveer 2 op de 3 mensen kanker krijgen. Een groot deel van hen zal genezen en ook weer terug willen komen op de arbeidsmarkt. Ze beginnen gewoon aan een tweede leven. Volwaardig werk hoort daarbij.”

Onderzoek Om het probleem in kaart te brengen ging ze op zoek naar cijfers die inzicht geven in arbeidsparticipatie na kanker. Maar die zijn er niet. Daarom is ze haar eigen onderzoek gestart. Ze nodigt iedereen uit die werkte toen hij of zij kanker kreeg, de enquête in te vullen.

Met de gegevens wil ze inzicht krijgen in het probleem. Uiteindelijk worden de resultaten gebruikt om op een constructieve manier oplossingen te zoeken met alle betrokken partijen.

“Ex-kankerpatiënten zijn hun talenten niet kwijt. Ze zijn door hun ziekte doorzetters geworden. Wie wil zo iemand nu niet in zijn bedrijf. Er moet nog veel gebeuren. Daar wil ik werk van maken.”

Erwin de Vries Erwin de Vries (29) zat in 2010 tegen zijn afstuderen bedrijfskundige informatica aan, maar het liep allemaal niet soepel. Hij was moe en uitgeblust, tegen het depressieve aan. Iedereen dacht dat hij burn-outverschijnselen had, dus dacht hij ook ‘dat zal het dan wel zijn’. “Met pijn en moeite haalde ik mijn diploma”, zegt hij.

Bij een bezoekje aan de huisarts meldde hij en passant ook dat hij onlangs een knobbel in zijn oksel had gevoeld. De arts vertrouwde het niet en stuurde hem voor een scan naar het ziekenhuis. De Vries bleek de ziekte van Hodgkin (een zeldzame vorm van lymfklierkanker) te hebben. Wat volgde was een traject van chemo en bestraling. De Vries omschrijft zichzelf als ‘wrak’ in die tijd. Wat het allemaal nog erger maakte, was zijn financiële situatie: hij was net afgestudeerd, had nog geen baan, geen recht meer op studiefinanciering en ook niet op bijstand, want hij was weer bij zijn moeder gaan wonen vanwege zijn ziekte. “Zij heeft mij steeds naar het ziekenhuis getaxied.” Hij solliciteerde wel maar gaf dat op, toen hij daar te ziek voor werd. “Na een tijdje kun je alleen nog maar bezig zijn met overleven”, zegt hij.

Uitzendbureau Ongeveer 6 maanden na de behandeling voelde hij zich weer in staat werk te zoeken. “Ik ben langs allerlei uitzendbureaus gegaan en heb gevraagd of ze voor maximaal 20 uur in de week iets voor me hadden. Het niveau maakte me niet uit. Als ik maar weer onder de mensen kwam en ik mijn uren rustig kon opbouwen.” De Vries kon via een uitzendbureau terecht op de postkamer van ING.

Uiteindelijk wilde hij ook weer werk doen in het verlengde van zijn studierichting. Een maatschappelijk werker van het Medisch Centrum Leeuwarden, waar hij werd behandeld, bracht hem in contact met een re-integratiebureau. Dat stuurde hem uiteindelijk door naar Isabelle Lebrocquy. Zij bemiddelde voor hem een baan op maat bij het hoofdkantoor van Philips in Amsterdam waar De Vries nu Sales Business Analist voor de Online Flagship Store is.

Steuntje in de rug “Voor mij was het van cruciaal belang dat ik me welkom voelde en dat iemand een goed woordje voor me heeft gedaan”, zegt hij. “Ik moest het normale leven weer in, maar had totaal geen zelfvertrouwen meer. Als je iemand tegenkomt die dat vertrouwen in je aanwakkert, is dat heel positief. Het voelt als een steuntje in de rug.”

Over zijn nieuwe werkgever niets dan goeds. “Ze denken daar zo veel mogelijk met mij mee, zijn sowieso erg flexibel. Ik voel me erg gewaardeerd, heb een nieuwe invulling van mijn leven. Dankzij dit werk heb ik de draad weer op kunnen pakken.”

Bron: Eindhovens Dagblad, 10 augustus 2013

UWV Perspectief over oPuce en werk na kanker

U bent behandeld voor kanker en u wilt weer aan het werk. Niet elke werkgever staat te trappelen om u in dienst te nemen. Isabelle wil met haar bedrijf oPuce ex-kankerpatiënten helpen bij het vinden van een volwaardige baan.

Isabelle Lebrocquy (48) kreeg in augustus 2011 darmkanker. Een zware periode waarin ze ook nog werd ontslagen. Ze ontdekte toen tot haar verbazing hoe moeilijk het is om na kanker weer aan het werk te komen. Daarom richtte ze de sociale onderneming oPuce* op. oPuce begeleidt kandidaten een jaar lang naar werk toe met een op maat ontwikkeld empowerment-programma. Hiermee functioneren kandidaten beter in hun nieuwe werkomgeving. Het gaat dus niet om snel plaatsen, maar om het goed en duurzaam plaatsen. Isabelle wil samen met grote landelijke bedrijven ex-kankerpatiënten een volwaardige baan bieden. Betaald werk en geen vrijwilligerswerk. De eerste volwaardige banen zijn inmiddels gevonden. Zo is er werk bij Philips, Bilderberg Hotels en De Nederlandsche Bank.

Weer aan het werk na kanker

Erwin de Vries (29) had de ziekte van Hodgkin. Na een jaar van behandelingen en daarna intensief sporten om zijn conditie op te bouwen, wilde hij weer aan de slag. Erwin vond 6 maanden na zijn laatste behandeling parttime administratief werk bij de ING. Maar dit was niet wat hij wilde. Hij zocht daarom contact met oPuce en nu is hij succesvol aan de slag als sales business analist bij Philips.

Getipt

Isabelle werd getipt om naar Erwins profiel te kijken en zij zag kansen om hem bij Philips voor te stellen. Erwin: ‘Ze heeft mij daarmee een enorme stap in de goede richting gegeven. Ik kreeg een WGP-contract (Werkgelegenheidsplan) aangeboden voor een jaar op het hoofdkantoor in Amsterdam. Inmiddels werk ik hier alweer 5 maanden. Philips biedt mij allerlei kansen om me door te ontwikkelen. Ik ben heel blij dat ik hier ben terechtgekomen. Ik werk nu 30 uur per week.’

*oPuce is een afgeleide van het Latijnse woord ‘opus’, dat letterlijk ‘werk’ betekent. De hoofdletter P staat voor het moment in het leven dat alles door de kanker op pauze stond.

Bron: Website UWV Perspectief, 5 augustus 2013